Microdosing for Health, Healing, and Enhanced Performance

James Fadiman gaf microdoseren in 2011 met The Psychedelic Explorer's Guide zijn moderne vocabulaire en zijn bekendste schema — één dag wel, twee dagen niet. Dit boek uit 2025, geschreven samen met Jordan Gruber, is wat hij in de veertien jaar daarna heeft geleerd. Sinds de eerste uitgave heeft Fadiman duizenden gedetailleerde verslagen verzameld van mensen over de hele wereld die psilocybine of lsd microdoseerden en hem schreven wat er gebeurde. Die verslagen, vergeleken met het groeiende aantal enquête- en laboratoriumstudies, vormen de ruggengraat van het boek.

De opbouw is verfrissend praktisch. In plaats van één lang betoog werken de auteurs honderden concrete vragen af: hoe je je eigen drempeldosis vindt, waarom sommige mensen op dag één niets voelen en op dag drie te veel, wat je doet met slaap, hoe microdoseren samengaat met SSRI's en andere medicijnen, wanneer je stopt en hoe je placebo van effect onderscheidt. Aparte hoofdstukken behandelen depressie, ADHD, chronische pijn, long covid, de overgang, het afbouwen van medicatie, sportieve en creatieve prestaties en tientallen andere specifieke onderwerpen. Fadiman geeft zorgvuldig aan waar het bewijs anekdotisch is en waar gecontroleerde studies bestaan, en hij gaat de verslagen van mensen die geen baat hadden of zich slechter voelden niet uit de weg.

Voor gebruikers van MicrodosingDiary komt dit het dichtst bij een naslagwerk dat het vakgebied op dit moment heeft. De nadruk op aantekeningen maken, de dosis langzaam aanpassen en doseerdagen vergelijken met rustdagen is precies de werkwijze waar deze app omheen is gebouwd, en het boek legt de redenering achter elke stap uit. De grootste beperking deelt het met elk eerlijk boek over microdoseren: veel van het bewijs is zelfgerapporteerd, en de auteurs zeggen dat ronduit. Lees het als de gebundelde ervaring van de persoon die naar meer microdoseerders heeft geluisterd dan wie ook, niet als een klinisch handboek.